& I don't really feel like bloggin' anymore. :(
I'll be back with a new blog, a better design and so on ...



Nieuwe aanwinsten:
Burberryportefeuille & -jurk + bloesje van 7 For All Mankind

Ik ben me net aan het klaarmaken voor een kleine studiebreak met Shari. Een klein uitstapje naar het dichtsbijzijnde shoppingcenter dat iets voorstelt. Gisteren was er ook een kleine 5 uur-durende break. Eigenlijk is er van studeren nog niet veel gekomen, enkel in het weekend heb ik mijn boeken vanonder het stof gehaald. Nochtans is mijn lijstje taken & leerstof lang genoeg om me heel de vakantie zoet te houden zodat ik op het einde slapen verleerd zou zijn.

Gisteren heb ik genoeg geld uitgegeven om te beseffen dat mijn budget geen feestjes meer toelaat. Meerbepaald aan wenskaartjes & cadeautjes (voor de mama, het stiefbroertje, ...) . Ik denk dat het een nieuwjaar wordt zonder partying. Zelf heb ik al een ietsiepietsie kerstcadeautje ontfutseld nl. een superschattige Hello Kitty-kerstsok. Zo'n grote, roze waarvan ik heel binnekort wel eens een foto zal posten.
Vandaag zal die lijst uitgebreid worden met nieuwe schoenen en/of kledij, met dank aan de bankkaart van mijn vriendje. Thank God for making boyfriends.

Dus toedeloe, tot een volgende keer!


♫ Anouk - Jeruzalem
( omdat ik het al 3 dagen constant zing, ook al ken ik de tekst niet. Uitgezonderd "Jeruzaleeeeem". )

Nu er koopzondagen zijn, zit ik met mijn neus tussen de Food & Beverage-boeken.
Nu ik de hele dag enkel studeer, heb ik amper inspiratie om iets zinnigs te schrijven.
Niet dat ik dat anders doe. Ik heb overigens wel inspiratie om mijn studeerkamer te pimpen en schoon te maken.

De eerste keer dat ik geen zin heb in de kerstvakantie omwille van een te dikke agenda die volstaat met taakjes, klusjes, afspraken (dokter, orthodontist, ...) . De eerste keer dat er nog steeds geen kerstboom in huis staat, uitgezonderd mijn hello kitty-kerstboompje *hooray*

Wat ik vandaag leuk vond:

* gratis eten, drinken & bowlen. Zonder reden. En nee, ik ben niet gaan lopen zonder de rekening te betalen. Dat zou er net ietsjes over zijn.

* "Tom? Ah, ik heb een standje naar Vrasene dus die Chinees, da zal nimeer lukke zenne." Standje? Hoe, wat, wie, waar, wanneer?? Of hoe interessant taxichauffeurs hun ritten kunnen uitdrukken...

Wat ik vandaag niet leuk vond:

* "Mannen verkiezen vrouwen met lange golvende haren" te lezen. Vermits ik geen golvend en zeker geen lang haar heb, kan ik het hoogstwaarschijnlijk op mijn buik schrijven dat ik ooit nog een andere wederhelft zou terugvinden in de mannelijke bevolkingslaag van dit land.

* Ons shopavontuurtje werd stopgezet omdat alle winkels gesloten waren, ook al waren we er zo van overtuigd dat alles open zou zijn ...

Dit gezegd zijnde, ik wens jullie allemaal een prettig weekend (met de nadruk op -end)

Na al die maanden ziet het er toch naar uit dat er geen sprake meer is van "ons" relatie, zelfs niet nadat we samen naar een appartement zochten & alles nog een laatste kans gaven. Achja. Ik kan de tel niet meer bijhouden wat kansen betreft. Maybe it is time to move on...

Beignets & tong

Gisteren had ik het lang verwachte kookexamen met als hoofdgerecht gepocheerde tongscharrolletjes met witte wijnsaus & hertoginnenaardappelen & fruitbeignets met frambozencoulis als nagerecht. Alhoewel ik niet bewust gekozen heb voor een kookrichting (hotelmanagement meerbepaald) kreeg ik het toch voorgeschoteld. Ook al waren het maar 7 weken echt kookles, ik vertrok de eerste lessen met tegenzin naar het PIVA om daar mijn kookkunsten *kuch* te laten zien. 9 weken later legde ik mijn examen af & blikte ik met tegenzin op de afloop ervan. In die paar weken heb ik geleerd meer te maken dan een omelet en spaghetti. Na jarenlang proberen kan ik eindelijk een deftige schotel macaroni maken & andere dingetjes. Anyway, over enkele uurtjes mag ik mijn punten waarnemen. Laat ons hopen op een 'geslaagd' .

Kus, Stephanie

PS: Nu ik er toch niet meer zal komen: Dank aan chef Bart Robbeyns, Robbijns (of andere consoorten) , die een fantastische begeleiding gaf & me de nodige boost in m'n zelfvertrouwen gaf waardoor ik me toch aan het fornuis begaf. Mocht hij ooit zo nieuwsgierig dat hij zichzelf googled & hierop terecht komt: bedankt!

How to surround yourself with idiots

Zo zou het boek kunnen heten dat ik vandaag of morgen ga neerpennen vol frustraties. Niet dat ik de kwaliteiten heb om een schrijver te worden, integendeel. Maar nu zelfhulpboeken toch back into fashion zijn, kan dat er makkelijk met door. De eerste tip zou zijn: "Forget about everything you have ever accomplished & start to live like your new idiotic friends." Eerlijk, hoe kan je nu omgaan met mensen waarvan je weet dat ze zo zwaar mislukken in het leven, op alle vlakken & dat omwille van hun eigen domme keuzes. Want hey, het is toch je eigen keuze als je beslist schulden te maken, niet te werken, louche zaakjes op te zetten en als kers op de taart, tadaaaaaa : overal de man uit te hangen alsof iedereen naar hun zielige leventje moet opkijken. Wel, zo'n mensen zijn blijkbaar gegeerd in vriendenkringen. Niet dat je jezelf moet afvragen wat je in heel die tijd zelf hebt proberen opbouwen: een nieuw leven met nieuwe (met de nadruk op NORMALE) mensen, een job, een 2de kans.
Enfin, dit even gezegd zijnde. Ik begin te klinken als mijn grootmoeder die de preek van haar leven afsteekt iedere keer ik er een bezoekje breng. No offense aan mijn grootmoeder natuurlijk. Een schat van een mens.

Verder ben ik verheugd U het komende blijde nieuws te melden: na lang zoeken hebben we eindelijk een appartement gevonden. Natuurlijk gaan we de eerste maand er nog niet inwonen door komend poets- & verfwerk. De nabije kerstvakantie is dus welgekomen. Het voelt allesinds al goed om sleutels & een contract in de handen te hebben.

17 days 'till Christmas

PS: Bovenstaand verhaal heeft niks met mijn eigen relatie te maken, alles gaat nog steeds smooth!

Update #1

Natuurlijk heb ik enkel geld verspild aan die Win for Life, maar het was wel leuk om weg te dromen bij mogelijke winst. Verder hebben vriendlief & ik alweer een appartementje gespot waar ik mijn mooie salontafel in kwijt kan. Niet dat die er ooit zal komen, hij heeft hem immers "kotslelijk" bevonden en dus kan ik enkel blijven dromen van een liefdevolle toegeving... Om deze keer met beide voetjes op de grond te blijven heb ik alles aan hem overgelaten, tot groot ongenoegen van zijn kant. Alhoewel dat ik zijn immense moeite * kuch ;) * al heb gecompenseerd door de voordeligste telefonie-, internet-, en alle andere weetikveeltarieven uit te zoeken & een denkbeeldig lijstje met prioriteiten heb gemaakt. Eigenlijk heb ik geovercompenseerd (als dat bestaat tenminste?) . Anyway, zaterdag zijn we weg om de laatste details te bespreken en hopelijk dat verdomde contract te ondertekenen. Maar ik heb mijn hoop er nog niet op gezet, nog niet. Stiekem wel.



24 days 'till Christmas

Wegens te weinig inspiratie en te veel foto's ...

What's in my bag ?

Buzzypas, treinticket, GSM, parfum Chloé, sleutels, portefeuille, mp3-speler, pennenzak, kleren voor de lessen Keuken & een haarrekkertje.

Milo tijdens het uitoefenen van haar drukke hobby: rusten.

Op hoop van zege !
( stiekem heb ik er wel al eentje afgekrabt )

Jaja, in een creatieve bui heb ik mijn blog omgetoverd tot een *tuut* piece of shit. Die buien, die mij vreemd genoeg enkel te lijf gaan tijdens een examenperiode, worden ook eens aangevuld door een wrede vorm van beginnende autisme. Zolang alles georganiseerd blijft staan & ik kan blijven genieten van de dagelijkse routine ben ik een uitmuntende student. Verder zijn poetsdrang & muggenzifterij tevens mijn beste maatjes tijdens deze helse week. Aan zij die gezien hebben dat mijn blog op geen *piep-piep* trekt : ik maak hem na de examens af. It's a promise! Met alweer de linkjes naar mijn geliefde blogs/webpagina's/... . Maar nu kruip ik alweer terug in de wereld van stakeholders, typeringen, gerechtenbereidingen en andere zooi, waar ik ooit heel dankbaar op zal terugblikken wanneer ik mijn droomberoep uitoefen. Hoera!

Toedeloe

Auwtch, het is al van 3 november geleden dat ik hier nog iets plaatste. Eigelijk verschrikkelijk, ik heb me de voorbije week al verschillende dingen afgevraagd en aan geërgerd en toch... Nou ja, misschien is het het toch niet waard om een blog te schrijven over de meest verschrikkelijke nicknames die ik op het net al tegengekomen ben. Het is het ook niet waard om mijn frustraties uit te drukken: ik ben een uurtje geleden voorbij de kapper gepasseerd. Mijn froufrou heb ik zelf dan maar bijgeknipt. Recht lijkt blijkbaar scheef, puntjes lijken blijkbaar volledige lengtes. De examens zijn amper een week verwijderd van vandaag, toch gaat iedereen hier duchtig door met verbouwen, meezingen met de radio die nog nooit zo luid stond. Als er iemand toevallig iets in zijn kast heeft liggen dat alles rondom je stilzet, gelieve mij te mailen! Atoombommen mogen ook gebruikt worden, mits iemand me op tijd meld wanneer ze hier vallen zodat ik genoeg tijd heb om mij te verstoppen in mijn schuilkelder.

Na een ietsiepietsie emocrap in de richting van m'n vriend, in my defense: teleurstellingen dienen verwerkt te worden en wie verstaat mij beter dan mijn wederhelft, begon mijn afzondering van de buitenwereld. Weg van internet, telefoon, ... Ik begon net te wennen aan mijn kluizenaarsleven. Het voorbije weekend was een no stress-weekend, gevuld met grote wandelingen met mijn hondje en vriendje, koekjes eten en niksen. That's all. 't Is te hopen dat ik geen 5kg ben bijgekomen.

huisbezoekjes

Het is zover: morgen om 17u gaan we een iets of wat, pareltje van een appartement bezoeken.

't Is te hopen dat het niet tegenslaat. We zijn het nu allesinds al eens over 1 ding: als het ons in het echt ook aanstaat, zal dat dingetje snel van ons zijn. Na eerst het contract grondig nagekeken te hebben. Aja ... Wat dan ook waarschijnlijk mijn enthousiasme zal verpesten. Bah, ik hoop dat mijn pessimistische gedachten niet langer dan vandaag blijven.

We hebben dan ook alweer een nieuw huisdiertje, ik hoop dat het een beetje zichtbaar is op de foto's want ze zijn met mijn gsm genomen.

Goedenacht *geeuw*

Naast mij ligt er al eentje een uurtje of 2 te snurken, ik stel het nog zo lang mogelijk uit. Enkele weetjes die u nog zouden kunnen boeien op dit late uur:

* Ik heb net gedaan met mijn hoofdstukje voor de geïntegreerde opdracht af te werken. Alhoewel het een groepswerk is, doe ik toch liever alles rustig op mijn gemak. Ik ben nogal een asociaal geval, daarom.

* Zaterdag heb ik voor de eerste keer 4 grote schalen LEKKERE (!!!!) macaroni met ham gemaakt. 4 grote schalen zegt u? Jawel. Ik kon mijn geluk écht niet bedwingen over het resultaat en ben dan maar blijven bijmaken tot alle ingrediënten op waren. Met eeuwige dank aan mijn sausklopper genaamd Robbie natuurlijk. ;)

* Morgenvroeg (over enkele uurtjes dus) trekken ik en mijn mama op appartementenjacht. Omdat mijn vriendje de hele tijd moet werken, heeft ie amper tijd om mee te gaan kijken dus ik beslis. Ik heb al enorm veel knusse appartementen zien passeren maar helaas, omwille van een te klein budget & nog te lang wachten indien beschikbaar zal ik me met iets mindere stukken moeten tevreden stellen. ( Wordt het dan ook niet alweer tijd voor een " meisjes winnen altijd - PART III " ? )

* Net geopend en compleet, hopeloos verliefd op die agenda's : http://nenz.web-log.nl/nenz/2008/10/te-koop-in-de-n.html . Hopelijk zijn ze nog beschikbaar want dit is gewoon een match made in heaven.

Vriendlief, waar ik sinds gisteren al 6 maand aan vastzit, wordt hier net wakker met de boodschap "poort e" . Ik denk dat ik hem eens gezelschap ga houden in dromeland.

Slaapzacht !


PS: excuseer voor eventuele schrijffouten. Ik zal ze morgenvroeg wel verbeteren...

premetrostation Frederik van Eeden - ...

Nu ik heel de route die m'n tram moet afleggen al vanbuiten ken en dus niet meer te ver of te vroeg afstap, heb ik tijd genoeg om alle mensen rondom me te checken. Eerst en vooral hoorde ik een meisje van ong. 8 jaar samen met haar vader een cadeau bedenken voor een vrouw, hoogstwaarschijnlijk de vrouw. Tenzij minaressen worden geïntegreerd in het gezin natuurlijk. Pas op, de dag van vandaag is alles mogelijk he!
"Die schoenen met vanvoor dun en vanachter dikker en met die stok: hoeveel kosten die dan misschien? " , de legendarische woorden van een 8 jaar jonge meisje. In mijn tijd werd dat gewoon 'hakken' genoemd, zonder meer.
Daarna kwamen er 2 koters met elk een ballon waar ze uitvoerig aan het prutsen waren. Allemaal goed & wel, ware het niet dat ik echt een zwaaaaaaaaaaaaare ballonnenfobie heb. Achja, 3 haltes eerder uitstappen is dan weer goed voor de gezondheid he.

Op een doordeweekse woensdag

Nadat ik gisteren zowat heel mijn dag ICT-oefeningetjes gemaakt heb, tot grote ergernis van mezelf en tot een nog grotere ergernis van m'n vriend, kon ik genieten van een zalige douche. "Wat zou er vandaag op tv zijn?" is een vraag die mij al meermaalse douche- / badmomenten heeft beziggehouden. Jawel, zoals u al kan vermoeden ben ik een verwoed televisiekijker en kan ik zowat alle soaps opnoemen die de beeldbuis ons biedt (exclusief de buitenlandse zenders, Vitaya- & Vijftv-dingetjes he ! ) . Na de beklimming van de trapladder voor mijn kamertje zag ik inmiddels al dat m'n vriend al in slaap was gevallen. Het werd dus eenzaam en alleen televisiekijken, geen partner om mijn afschuw tegen uit te spuwen, bah. Als kersjes op de taart las ik nog een smsje van hem waarin stond " we hebben aan heel onze avond niks gehad en nu gaan we ook niet meer samen slapen " en toen hij deze ochtend vroeg of ik "toch nie weer de hele avond voor school ga werken?" .

Ik vraag me af of ik de enige ben waarvan school een impact heeft op de relatie? Ik studeer, hij werkt en blijkbaar is de kloof tussen ons op dat vlak te groot om elkaar te begrijpen. Ik heb immers al heel mijn leven gestudeerd en hij gewerkt.


PS: Hij heeft dat smsje wel goedgemaakt door 's avonds dicht bij mij te kruipen & vele koosnaampjes te gebruiken.

Meisjes winnen altijd !

Gisteren ging ik met enkele klasvriendinnetjes een McDonaldsje doen ter ere van de vroeger gestopte les net voor onze middagpauze. Ik bestelde als eerste een McVeggie met frietjes en na mij bestelde de 4 andere. Toen ik na 4 bestellingen nog moest wachten op mijn hamburger vroeg ik nog eens hoe het zat. De 'Manager of Today' zei dat hij er direct aankwam maar pas toen ik het een 2de keer vroeg, realiseerde hij zich dat hij mijn bestelling totaal vergeten was. Bah, van zo'n dingen krijg ik het echt. Ik heb onmiddelijk mijn geld teruggevraagd en ben booskijkend naar de rest gegaan (die overigens al gedaan hadden met eten!) . Ik kon wel een drankje krijgen van het huis maar dit heb ik subtiel ( " En moet ik daar dan ook nog 30 minuten op wachten? " ) geweigerd.

Toen ik thuiskwam stond me overigens nog een verrassing te wachten. Mijn lieve vriend had me al gezegd dat ik een cadeautje ging krijgen maar toen hij met lege handen thuiskwam & zei dat hij de verrassing was, was ik op z'n minst wel een beetje teleurgesteld. 5 minuutjes later toverde hij een supermooie ring uit zijn zak, even dacht ik dat hij op z'n knieën zou vallen met een "Wil je ooit met me trouwen?" - vraag, waarvan ik dacht dat hij nooit voor zoiets fragiel zou gaan. Of gewoon nooit voor een ring als cadeau zou gaan. Ik had namelijk al een tijdje subtiele hints gegeven dat ik er wel blij mee zou zijn maar hij hield voet bij stuk : " Nee, ge moet ni zagen, ge kunt u er aan verwachten als we een jaar samen zijn. " Spijtig genoeg is hij toch wel een beetje te groot & kan ik er niet direct mee gaan pronken. Als ie verkleint is, zal ik wel een fotootje posten .


Conclusie van vrijdag: meisjes winnen altijd. Al is het tegenover een vergeetachtige McDonalds-medewerker, of tegenover een lief vriendje. ;)


PS: Gepasseerd enne, ze hebben echt wel mooie dingen voor honden !! ► http://www.bazielenblanche.com/

Een eigen huis, een plek onder de zon, ...

De geneugten van verbouwen worden me stilaan duidelijk naarmate alles hier begint te vorderen. Zo heb ik de mooiste parketvloer ooit, die ruikt naar hout en kraakt als je erover loopt. Ik kan niet wachten om er een groot schapenvel op te leggen en me neer te vlijen in het midden van de kamer om weg te dromen over alles wat tot hier toe fantastisch gaat. De semibouwwerf wordt stilaan kleiner en alles krijgt vorm. Zowel het huis als het interieur.
Hoezeer ik ook van strak minimalisme houd, ik keer altijd terug naar antiek. Iedere dag kijk ik eBay na, opzoek naar de meest fantastische stukken meubilair. Ik houd van meubilair met karakter, stukken die geleefd hebben. In onze gang staat bijvoorbeeld een kast van ongeveer 103 jaar oud. Onze garage staat boordevol meubels die nog gebruikt moeten worden en een kleine minderheid om andere mensen gelukkig mee te maken, zoals een vaatwasser, koelkast, ... . One man's trash is another man’s treasure, het klopt als een bus.

PS: Het ziet ernaar uit dat ik Rene Froger’s ‘Een eigen huis’ luidkeels ga meezingen.

Ergens in dit dozendoolhof kan ik me toch een weg banen tot de pc. Enkele anekdotes van de voorbije maand:

* Uitstapje naar zee. 500 meter van zee geeft onze auto er de brui aan (op een rotonde weliswaar!) . Gevolg: nieuwe auto.

* Verhuis van appartement naar nieuw huis. Wat een simpele verhuis leek, wordt voor mijn ouders een helse nachtmerrie. Blijkt het hele plafond op instorten te staan, de elektriciteit hopeloos verouderd en de muren niet stevig te zijn. Wat mooie laagjes behang allemaal verhullen . Gevolg: volledige renovatie van het huis.


* More to come . . .